Słowo Sportowe

Jedno nazwisko – Jacek Lamot. To on któregoś dnia wymyślił swoje karate – potem tylko realizował pomysł na życiową „szajbę” – nigdy nie traktując tego projektu (to jedno z najbardziej modnych teraz słów) jako wyłącznie sposobu na życie. I tylko dzięki temu doszedł do świetnych wyników sportowych, ale także znalazł sposób na skuteczne promowanie swojej dyscypliny w świecie. Z powodzeniem. To „Łomot” – tak któregoś dnia go nazwałem – wyszkolił wielkie postaci kyokushinu w Rzeczypospolitej, to on dbał o to, by władze międzynarodowej federacji zaufały Jackowi jako organizatorowi prestiżowych imprez. Takich jak np. mistrzostwa Starego Kontynentu w kat. kadetów i U 22. Czyli przyszłości stylu kyokushin w Europie (a nawet w świecie). Więc Lamot w końcu swoje ugrał. To, o co zabiegał, dostał. I dziś może być z tego faktu dumny.W Kobierzyce warto inwestowaćTo była wielka szansa dla Kobierzyc, i najlepsza wiejska gmina w Polsce ową szansę wykorzystała. Wójt Pacholik postanowił mocno zainwestować w sport, stąd pomysł, by za 14 milionów wybudować wspaniałą halę, spełniającą wszelkie wymogi – dla mnie imponująca okazała się nie tylko widownia (wiele miejsc na parterze, mnóstwo też na balkonie), ale i zaszczepienie w tzw. kobierzycką społeczność zamiłowania do szeroko pojętego sportu. Jednak gdyby nie wspomniany na wstępie Jacek Lamot, a w ślad za nim sensei Kwiecień nie przekonali kobierzyczan, że dla wielu młodych ludzi pójście w karate kyokushin to możliwość znalezienia miejsca w życiu, nic by z tych starań nie wyszło. Lamot ludziom wójta Pacholika zaufał, więc do tej gospodarnej gminy trafiła impreza, jakiej jeszcze w Kobierzycach nie było – mistrzostwa Europy kadetów w karate kyokushin (z dodatkiem shin). Niejako „na dodatek” kobierzyczanie dostali rywalizację o tytuł w specjalizacji kata (w obu kategoriach wiekowych), uważanej przez wojowników tej dyscypliny za przedsionek prawdziwej walki o „jaja”. Tu dominowali Ukraińcy, a naszym dorobkiem były trzy brązowe medale. Ale wszyscy czekali na kumite, a szczególnie występ przedstawiciela gospodarzy Pawła Michniewicza. Trenującego dopiero od trzech lat mieszkańca Kobierzyc zjadła trema, a i bardziej doświadczony rywal z Ukrainy był mocniejszy fizycznie, ponadto bardziej agresywny, więc wygrał zasłużenie. Jednak innym naszym reprezentantom poszło znacznie lepiej, stąd drugie miejsce Polski w klasyfikacji drużynowej (za zdecydowanie najlepszą Litwą). Zwycięzcy i najwyżej sklasyfikowani Polacy:Chłopcy: waga 50 kg: Vidmantas Kutkevicius (Litwa), 55 kg: Jakub Zakończyk (PL), 60 kg: Andrej Rusew (Bułg.) 3. Kacper Glanc, 65 kg: Narcis Pop (Rum.), 2. Daniel Sternik, 70 kg. Arnas Grigas (Litwa), 75 kg Artnoldas Grevas (Litwa), + 75 Paulius Sasnauskas (Litwa), 3. Paweł KrasuskiDziewczyny: 50 kg: Justina Siskaite (Litwa) 3. Iwa Powałka, 55 kg: Paula Malikowska, 60 kg: Akvile Janaviciute (Litwa) 3. Marta Zwierz, 65 kg: Karolina Paszko, +65 kg: Stella Gołębiewska 3. Monika LipkaAle dopiero w „Orbicie” się działo…na poważnie, bo to zaplecze wszystkich przyszłych gwiazd, dnia następnego (czyli w sobotę, 3 grudnia) we wrocławskiej hali „Orbita”. Nie da się ukryć, że przy całym szacunku dla wszystkich blisko 200-tu uczestników czempionatu Starego Kontynentu, nasza sympatia była skierowana na reprezentantów Polski, szczególnie wrocławianina (zawsze bliższa ciału koszula) Igora Lamota. Nie ma to nic wspólnego z osobistą sympatią dla faceta, który jest częstym gościem „Słowa Sportowego”. Zresztą Jacek wie doskonale, że popierając jego wieloletnie starania o popularyzację dyscypliny, nie tracimy zdrowego rozsądku, tym bardziej obiektywizmu. Zacznę więc od tego, że w sensie organizacyjnym wszystko było na tzw. piątkę. Sportowo zresztą też, ale na tym znam się średnio (więc obiektywny nie jestem). Niemal do ostatniego miejsca wypełniona hala – podczas eliminacyjnych bojów również widziałem solidnie zajętą widownię – żyła emocjonalnie, sekundanci uczestników mistrzostw szaleli na swoich stołkach, zatem cel został osiągnięty. My, wrocławianie kibicowaliśmy przemocno synowi szefa WKKK im. Oyamy Jacka Lamota – sprawcy tego czempionatu, człowiekowi – orkiestrze całego przedsięwzięcia (także kobierzyckiego). Nie dlatego, że lubimy „od zawsze” Jacka, Jego żonę Barbarę (gdyby Szanowni Czytelnicy zobaczyli, jak przeżywali występy syna!), a także samego Igora. I aż do półfinału było super. W prezentowanym na zdjęciu pojedynku Igor po morderczej walce pokonał rywala z Azerbejdżanu (po walce powiedział – nic nie widzę). Znalazł później pogromcę, ale za 2-3 lata – bo jest inteligentny, i lubi pracować – powali każdego z rywali. Trzymamy kciuki! Kobiety:55 kg Iwona Roreckaja (Litwa), 2. Joanna Hebda, 3. Agata Godos, 60 kg Ruta Brazdzionyte (Litwa), 65 kg Eimante Leliukaite (Litwa), 3. Julita Burczyńska, +65 kg Christie Bucholt (Dania), 3. Aleksandra Czerwiecka Mężczyźni:65 kg Valeh Jafarov (Azerbejdżan), 70 kg Dimitri Bartels ((Belgia), 75 kg Kyryło Rogozin (Ukraina), 3. Igor Lamot, 80 kg. Erekle Priveli (Gruzja), 2. Patryk Kostrzewa, 85 kg Maciej Mazur, +85 kg Gergo Petho (Węgry), 3. Michał Malesa i Maciej Matusewicz.

WALDEMAR NIEDŹWIECKI